هذیان
دسامبر 5, 2011 | Gallery
.
صد بار گفتم هر وقت می آیی مواظب حرف هایت باش . حرف ها می توانند خیلی ویران کننده باشند . راستی گفته بودم خیلی شکلات مغز دار دوست دارم . باید برایم یک بسته اش را می گرفتی ، می گذاشتی توی این جعبه های طلقی ، با کلی گل های رز خوشرنگ دور تا دور آن . هی می گویم دوست دارم حرف زدن ات مثل آدم های متشخص باشد . آن وقت می توانی به هر جایی می خواهی برسی . بعد می گذارند حرف ات را بزنی . حرف هایی که می تواند خیلی چیز ها را خراب کند و این اصلا مهم نیست . مهم این است که تو بتوانی حرف ات را بزنی و داخل آدم حسابی ها بشوی . چرا لباس گرم هات را نمی پوشی ؟ هوا خیلی سرد شده . درست مثل اینکه تمام برف های دنیا اینجا باریده . باید برای تمام آدم ها دعا کنی . این که فقط سوار تاکسی بشوی و هی غر بزنی سر من که چیزی درست نمی شود . همه اش می ترسم از این کوچه که می بری ام بن بست باشد . آن وقت باز هم عصبانی می شوی .
…
چه وقت ، چه زمان ، چه کسی ؟! مهم نیست . تنها هست بودن اش مهم است . هر چه هست بد بودن هوای این فضا ، قاطعیت دارد .
Comments 24
درود بر عبارات مجهول و عمیقات و همچنین بر بیکرانهگی نگاهت…
____________
پاسخ : لطف داری امید جان.
گربه دست خالی نرود!
درست که در یخچال چیزی نیست .
دستهای من که هنوز هست.
نترس!
بی دست هم بلدم نوازش کنم.
باور نمیکنی؟
چشمهایم را ببند تا زیباتر ببینمت.
***
چه خوب !
که کسی هست که مدام به ما یادآوری میکند : عکاسی همین نزدیکیهاست.
و عکس خوبَ عکسی است که با دوربین عکاسی گرفته نمیشود.
مرسی برای بودنت.
و از همه مهمتر : اینگونه بودن
____________
پاسخ : مرسی برای نگاه تان . . . . مرسی
سلام. نگاه تو در عرصه “بيجان” ها، پخته و داراي نبوغ است. ورود انسان به قابهاي تو چيزي را از عكسهايت ميربايد: چيزي كه ميتوان نامش را { فعلا } يك خلوت شاعرانه گذاشت.
عكست بسيار دوست داشتني است؛ حتي بدون آن سنگ بزرگ و دلالتهاي پيدا و پنهانش. يعني: نيمه بالايي عكس با حدود يك ششم كادر كه از ساحل پر شده باشد: آن تركيب نيز {اثري ديگر} اما فريبا است.
درود بر اين نبوغ. چه قدر اين عكس ما را به ناگاه به سفر به دنياي Frank Grisdale دعوت ميكند: با همان رازها و سرمستيها.
____________
پاسخ : با نگاه و کلام فاخرتان رنگ یزرگی می بخشید اینجا را . مرسی برای وقتی که می گذارید . . . . مرسی
موفق باشی
____________
پاسخ : تو هم . . . . مرسی
آفرین
____________
پاسخ : قربانت
همانقدر که فضای بالایی قابت را دوست دارم از فضای پایین و هولناک ان می ترسم اما همنشینی این دو کنار هم همانقدر دوست داشتنی است که حس های متفاوت از مرزبندی ی دقیقت در بالا و پایین قاب. سپاس از تو برای دعوت به این همنشینی های روشن و تاریک و این هذیانهای شاعرانه
____________
پاسخ : مرسی شادی عزیز.
احساس تنهائی خوف انگیز و توهمی بس سرد و سنگین. گوئی زیر آن ابر ، زیر این آب و زیر این سنگ خاطراتی نهفته است که شاید هیچ وقت فرصتی برایشان نباشد تا شنونده ای برایشان باشد.
احساس میکنی آخرین روزهای عمر کره زمین را میبینی. روزی که هیچ کس جز زمین در آن نیست. انتهای زمین.
ممنون از عکس خوبت.
____________
پاسخ : مرسی بابت خوانش عمیق تان . . . . مرسی
هذیان فقط ظاهرش هذیان است…اما باطنش مانند این عکس از یک جاهایی سرچشمه میگیرد که آدم دلش نمیآید دست از هذیان گویی بردارد….
مرسی برای شاعرانگی عکسهایتان.
____________
پاسخ : مرسی دوست عزیز . . . . مرسی
همه اش اینه که یه جای اشتباهی، یه اتفاق اشتباهی افتاده…
____________
پاسخ : مرسی بابت حضور مهربانانه ات.
سلام من از عكسهاي شما هيچ چيز نفهميدم. براي اين كه از هنر عكاسي چيزي نمي دانم. اين دفعه بايد از خواهرم فائزه عكس بگيري ونامش را بگذاري زلزله.خداحافظ.
____________
پاسخ : مرسی عزیزم. تو و فائزه فرشته های قشنگی هستید که دنیا با شما زیباتر می شود.
افسوس که هر آنچه دیده بودی ,و من وما راهم نشانمان دادی وهرانچه درخلسه ای هذیانی برقلمت روان گشت ؛هذیان نبودوعین آن بود که هست وبوده.
مرسی از نگاشته های زیبای تان،بصری و کلامی.
____________
پاسخ : مرسی که قوت قلبم می بخشید.
لایه های مختلف این قاب دنیاهای متفاوتی دارد.
حس میکنم وحشتی را که آرام آرام جان میگیرد، حس می کنم دل سنگی و سنگینی های زمینمان را…
جدا از عکس سیال ذهن زیبایی نوشتید، سپاس
____________
پاسخ : مرسی خانم دهقانی عزیز.
درود بر شما
____________
پاسخ : سپاس جناب آقایی عزیز.
چه خوب که لهجه ی هذیان هایم را کسی نمی فهمد
…
درود بر شما برای این ثبت زیبا
____________
پاسخ : مرسی از لطف شما.
هذيانم مانند سنگي ميان آرامش تو افتاده
____________
پاسخ : مرسی
زندگی می کنی در آبها و دورها…
____________
پاسخ : فدایت بشوم فیروزه ام.
میبینمت آن دور ها که گم شده ای در من…
سپاس از عکس زیبایت ساسان عزیز
____________
پاسخ : سپاس از شما.
اینهمه زیبایی ، اینهمه رنگ اینهمه همه چیز
وباز تنهایم
فوق العاده مثل همیشه
____________
پاسخ : تنهایی . . . . تنهایی ِ همیشه . . . . مرسی
یک شاعرانگی پرازدلتنگی وبغض…
____________
پاسخ : سپاس دوست عزیز.
قطعا این تصویر از ذهن ساسان فهیمی می آید
مرسی دوست من
____________
پاسخ : لطف داری آرزو جان.
مرسی بخاطر ارائه ی این قاب افسونگر
لذت بردم
____________
پاسخ : سپاس مهدی گرامی.
از روی خط افقی بالایی می گذرم و هی حواسم هست که نلغزم…که نیفتم…که دل سنگ را-حتی-نشکنم.
رویای سرشاری که قاب را ساخته چه زیبا رخ می نماید و جلوه میکند در این شاعرانه ژرف..
دریا آنقدر در قاب سهم دارد که دنیا را وارونه میبینم.. آسمان اندکی است در سینه بی انتهای دریا..
چقدر خوب