آنسوی نادیده
فوریه 25, 2011 | Gallery
.
هرگز دلم نمی آید تو را از عمق نگفته هایم به صورت یک گفته ی لخت و عور درآورم . دلم می خواهد همانطور نگفته در دلم مخفی ات کنم . سراسر روزهایی که در بی رنگی ، کنار تمام رنگها با تو سر کرده ام ، هیچگاه خیال زودگذر لمس دستهای نادیده ات هم ، آشفته نکرد خواب شیرین با تو بودنم را . آخر می دانم دستهایت مثل هوای نازک خیال من شکستنی است . مثل تمام روزهای بی حرفی که می گذرد بین ما ، هوای پرسکوت دل ات …. وصف ناشدنی ست . لبهایت انگار تمام این ســــال ها پرده دار چشمهای درشت تو اند .
. . . .
آی . . . . ای خواب خوش تمام آنسوی ندیدن هایم ! پس کی دست هایت را می گذاری روی چشمهایم . . . .
Comments 29
عجب متن فوقالعاده ای
____________
پاسخ : مرسی خانم.
این عکس برایم خود ساسان است
____________
پاسخ : مرسی نغمه ی مهربان.
…
رخصتی تا ترک این هستی کنیم-
بشکنیم این شیشه تا مستی کنیم-
پرده بالا رفت و دیدم هست و نیست-
راستی نادیدنی ها دیدنی است…
____________
پاسخ : مرسی بابت کامنت ارزشمندتان.
خیلی خوبه مرسی
____________
پاسخ : سپاس دوست جان.
من همیشه منتظر بوده ام..
شبهایی که دستهایت را لمس نکرده ام را خوب به خاطر دارم..
نگذار باز تجربه کنم آن لحظات را…
____________
پاسخ : سپاس از احساس ات.
فوق العاده است
____________
پاسخ : مرسی امیدم.
دوست داشتنی و لطیف است؛ هم عکس و هم متن… سپاس
____________
پاسخ : ممنون از حضور تان.
سرشار شدم !
____________
پاسخ : مرسی فیروزه ی من.
چـــــقدر حس در این متـن و عکس جاری است
این چند خط خیلی بیشتر از اینها حرف می زند
خودت هم میدانـــــــی
میدانی که
هر دو بی نظیر است
…
خصوصــا نوشته ات
…
مطمئنن بعد از نوشتن این دلنوشته ، دستت را محکم روی میز کوبیده ای
____________
پاسخ : همواره به من لطف دارید. مرسی
…
____________
پاسخ : …
دوستتر دارم با عکس تنها باشم.
با همین ابهام و یه درخت عجیب و سرد .
نوشته ها امان نمیدن و انگار برنده ی این رقابت هستند.انگار متن انسوی ندیده هارو دیدنی کرده .
مرسی ساسان عزیز.توی این مه الودگی تنها موندن دشواره و ترس اور.
____________
پاسخ : جناب علیرضا میرزایی هم این ایراد را در خصوص عکس و نوشته به من گوشزد کردند.
مرسی از حضورت پروانه ی بسیار مهربانم.
besiyar ziba
____________
پاسخ : سپاس
“نوشتن با دوربين”
عكسهاي شما سرشار از واژه اند
____________
پاسخ : مرسی از لطف ات.
باید ایستاد و تشویق کرد این همه ذوق و قریحه را!
تو دیده شدی به مدد زانوی پر توان واژههای تصویریات
پیام عکسها و نوشته هایت را می فهمم! و می آموزم.
مرسی
مرسی
مرسی
____________
پاسخ : خیلی لطف داری به من امید جان.
سپاس
سپاس
سپاس
سکوت می کنم و فرو میروم در اعماق این عکس
مرسی
____________
پاسخ : مرسی جناب سبحانی عزیز.
سلام و درود
بسیار زیباست…………….
دست روی دلها گذاشت……………
موفق باشید.
____________
پاسخ : مرسی ….
ساده. گویا. بی ریا. همراه با متنی زیبا.
____________
پاسخ : مرسی خانم عبدالهی.
سلام
ممنون استادبا ديدن اين اثر زيبا مجددا از تمام مشكلات فارغ شدم سپاس
____________
پاسخ : شرمنده ام می کنید جناب ذبیح نیا ی عزیز.
حس بی نظیری داری
____________
پاسخ : مرسی سمانه عزیز.
سرشار شدم از متن و لذت بردم از عکس
____________
پاسخ : مرسی محمد جان از لطف دیدن ات.
مرسی ساسان عزیز
لذت بردم عالیه
____________
پاسخ : متشکرم مهدی خان عزیز.
آنسوی نادیده دستهایی است در پاسخ چشمان تو…
عکست فوق العاده اس….
____________
پاسخ : مرسی سانازم.
سلام.خوبی؟این یکی ازبهترین آثاربا اندیشه ی شماست.این عکس واین متن.پیروز باشید.
____________
پاسخ : مرسی دوست همیشه.
سلام و آفرين
يك شعر زيباي ديگر از شما
دستت درد نكنه
____________
پاسخ : خیلی لطف دارید.
بعد از خستگی بسیار این روزها، چقدر این عکس زیبا به من چسبید.
____________
پاسخ : خوشحال ام که سهم کوچکی دارم.
سلام
مثل همیشه زیبا,ساده و گیرا……..
ممنونم……
____________
پاسخ : ممنون از حضور گرمتان.
اینجا ممکن است آخرین ایستگاه تنهایی باشد.درکناراین درخت تنهای مه
سپاس جناب فهبمی برای هدیه کردن نگاهی اینچنین لطیف
____________
پاسخ : سپاس از حضورتان.
غمگنانه
____________
پاسخ : سپاس از حضور شما.
همیشه میشود رد ناچیزها را در قابهایت دید.
ناچیزهایی که در این قاب تبدیل به چیز میشوند.
____________
پاسخ : مرسی که ناچیزهای من را می بینید.