ماندن در زمان
ژانویه 10, 2012 | Gallery
.
.
.
آرامش یک مکان معین . من . آدم هایی که نیستند خودشان و تنها عبورشان پیداست در نجوای زمان .
به زمان می اندیشم . این روزها به زمان می اندیشم .cialis با این همه خطوط و سیاه – سفید و آدم هایی که نیستند و تنها عبورشان پیداست ، به زمان می اندیشم . زمان ناپایدار . . . . زمان ناپایدار ، و من که در زمان مانده ام .
Comments 19
چه نورخوانی خوبی دارد این عکس تو.
با وجود تمام عناصر زینت بخش، اکسپوز همچنان می درخشد.
درود م سپاس
مثل برچسبه… انگار برش داري زيرش گذشته داره زندگي مي كنه
…
ظاهرا همه چیز بیجان است ، یک طبیعت بیجان
اما عمیق تر که نگاه می کنی
حتی آن سیم ها و آسفالت و موزاییک هم روح دارند …
حتی آن لکه های روی شیشه که در ویرایش به عمد برشان نداشته ای …
…
مرسی
آفرین برای این ثبت ساسان عزیز.
بهرهگيري خوبي از انعكاس انجام دادهاي. فرو بردن همه چيز در دام “حصار” . تخيل و اوهام عكست بسيار زيبا است.
هوشمندانه.
مرسی
مرسی
بسیار زیبا
لذت بردم ساسان عزیز.موفق باشی
بسیار زیبا مثل همیشه عالی و بی نقص
درود وسپاس
عکسی دوست داشتنی برای من
مرسی
درود و سپاس.
نگاهی خاص به انعکاس . انگار که یخ زده است اینجا همه چیز
ممنونم
توقف…تامل…
نگاه هوشمندانه تان تحسین بر انگیز است…
سپاس
همیشه باید برای دیدن عکس های تو نگاهی متفاوت از نگاه همیشگی داشت
____________
پاسخ : لطف داری سعید جان.
آرامش یک مکان معین …
اگر تمام این جمله ها را نمی نوشتی فرقی نمی کرد.. چون .. من دقیقا به همین جمله ها می رسیدم !
____________
پاسخ : چه خوب همیشه در منی.
✿
____________
پاسخ : ممنون
آثارتون قابل تقدیره…
دلم براتون تنگ شده…
یاد اون روزها بخیر استاد…
موفق باشید.
____________
پاسخ : مرسی یادگاری عزیز آن روزها . . . . مرسی